De Jeruzalemskapel

Deze kapel heeft toebehoord aan een Broederschap van bedevaartgangers die het Heilige Land hadden bezocht. De kapel heeft drie gebrandschilderde ramen, evenals de ramen in de Meerder­voortkapel, geschonken door de familie Stoop. Deze ramen verbeelden drie momenten uit de geschiedenis van Dordrecht: de Sint Elisabethsvloed in 1421; de grote stadsbrand in 1457 en de inname van Dordrecht op 6 april 1481 tijdens de Hoekse en Kabeljauwse twisten. 

Op het raam van de watervloed is rechtsonder een wiegje te zien, waarin een baby ligt. Het wiegje wordt door een poes in evenwicht gehouden. De geschiedenis verhaalt, dat het wiegje is aan­gespoeld in Dordrecht. Door haar pleegouders zou het meisje Beatrix (de gelukkige) zijn genoemd en is zij later getrouwd met een voorname Dordtenaar, Jacob Roerom.

Het feit van de grote stadsbrand in 1457, die uitbrak in de Kleine Spuistraat en waarbij een groot deel van de stad en de Grote Kerk in vlammen opging, is op het middelste raam op dramatische wijze weergegeven. Op de voorgrond bevindt zich een familie, die de brandende stad is ontvlucht. En monnik in een bruine pij tracht deze familie te troosten. 

Op het rechterraam wordt Dordrecht met een list ingenomen door Jan van Egmond. De soldaten waren verstopt in enkele schepen, beladen met rijshout. De Dordtse burgemeester, die in paniek zijn helm niet kon vinden, heeft toen maar als bescherming een koperen pot met hengsel op het hoofd gezet.

De ramen zijn in 1909 geplaatst en ondervonden veel kritiek van de beroemde bouwmeester Cuypers. Hij vond de wijze van uitvoering volkomen in strijd met de eisen die aan gebrandschilderd glas in een middeleeuws bouwwerk moeten worden gesteld. De vensters zijn geheel behandeld als ´schilderijen´. In alle drie zijn gehele gedeelten totaal zwart, zodat zij daar niet het minste licht door­laten en daarom, aldus Cuypers, geheel in tegenstelling zijn met dat hetwelk voor de kerk gewenst ware. De makers van de ramen, die zich in eerste instantie verdedigden door te zeggen dat de ramen geïnspireerd waren op de beroemde Goudse glazen, hebben deze kritiek waarschijn­lijk ter harte genomen, want drie jaar later, in 1912, plaatsten zij de eerder genoemde ramen in de Meerdervoortkapel, die wel de geest van de Middeleeuwen ademen.