Het KAM-orgel in de Grote Kerk van Dordrecht

Jan Hage

Jan Hage (geb. 1964) studeerde orgel bij Jan Welmers en Theorie der Muziek aan het Utrechts Conservatorium, Muziekwetenschap aan de Rijksuniversiteit van Utrecht en Kerkmuziek aan het Nederlands Instituut voor de Kerkmuziek, eveneens in Utrecht. Vervolgens studeerde hij gedurende twee jaar orgel bij André Isoir aan het Conservatoire National de Région te Boulogne-Billancourt. Hij won eerste prijzen op diverse nationale en internationale orgelconcoursen.

Hij staat in het bijzonder bekend als warm pleitbezorger en veelgevraagd vertolker van hedendaagse orgelmuziek. Als solist trad hij op met o.a. de Slagwerkgroep Den Haag, het Asko Ensemble en het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Tot zijn meeste recente cd-opnamen behoren die met het complete ‘Jets d’orgue’ van Jan Vriend en het integrale orgelwerk van Jéhan Alain en  Jan Welmers. Tevens is hij werkzaam als componist en publicist. In 2006 ontving hij de médaille d’argent van Société Académique Arts-Sciences-Lettres te Parijs vanwege zijn verdiensten voor de Franse orgelcultuur. Vanwege zijn verdeinsten voor het stimuleren van de Nederlandse orgelcultuur ontving hij in 2011 als eerste de Schnitgers Droomprijs. Van 1995 tot 2011 was hij organist van de Kloosterkerk te Den Haag. Met ingang van 1 juni 2011 is hij benoemd als organist van de Domkerk te Utrecht. In 2016 promoveerde hij tot doctor in de theologie met een dissertatie over de kerkmusicus Willem Mudde.

Hayo Boerema

De in Groningen geboren Hayo Boerema studeerde orgel aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag bij Johann Th. Lemckert en kerkmuziek bij Marijke van Klaveren. Tevens behaalde hij er zijn Aantekening Kamermuziek en Master Improvisatie bij Jos van der Kooy.
Aan het Rotterdams Conservatorium studeerde hij koordirectie bij Barend Schuurman.
Verdere improvisatielessen volgde hij bij Jos van der Kooy en in Parijs bij Naji Hakim. Bij Ben van Oosten specialiseerde hij zich in het frans-symfonische repertoire.

Hij won prijzen tijdens diverse concoursen en festivals o.a. in Wenen (1998), Neurenberg (1999), Parijs (1999), St Albans (2001), Nijmegen (2004) en Kotka (2005).

Hij heeft een uitgebreide concertpraktijk met recitals zowel in binnen- als buitenland. Tevens werkt hij regelmatig mee aan (radio)-opnamen, zowel in samenwerking met diverse koren zoals Laurens Vocaal als wel als solist.

Sinds december 2005 is hij organist van de Grote of St. Laurenskerk te Rotterdam en vaste continuo-speler van het Laurensorkest.

In 2009 ontving hij van de Franse Société Académique d’Education et d’Encouragement ‘Arts, Sciences, Lettres’ in Parijs de zilveren medaille vanwege zijn verdiensten voor de Franse orgelkunst. Van 2010 tot 2025 was hij verbonden aan Codarts Hogeschool voor muziek in Rotterdam als docent improvisatie.

Vanaf september 2025 is hij verbonden als hoofdvakdocent orgel aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag.

Van zijn spel zijn diverse cd’s verschenen – waaronder het integrale werk van Jehan Alain en de symfonieën van Vierne – die door de pers zeer positief zijn ontvangen. Zijn recente opnamen betreffen alle orgelwerken van Olivier Messiaen.

www.hayoboerema.com

Cor Ardesch

Cor Ardesch (*1959) studeerde orgel bij Piet Kee aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam. Daarnaast volgde hij een opleiding Improvisatie bij Bert Matter aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag.

Sinds 1998 is Cor Ardesch organist van de Grote of Onze Lieve Vrouwekerk te Dordrecht. Op 26 september 2007 werd Cor Ardesch tijdens de ingebruikname van het Bach-orgel benoemd tot stadsorganist van Dordrecht. In 2011 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau voor zijn verdiensten op het gebied van de orgelcultuur in het algemeen en die van Dordrecht in het bijzonder.

Als artistiek adviseur werkt hij samen met de Werkgroep Muziek en organiseert jaarlijks een groot aantal concerten in de Grote Kerk.

Cor Ardesch doceert orgel, improvisatie en kerkelijk orgelspel.

Er verscheen een groot aantal CD’s, waarop hij het Kam-orgel van de Grote Kerk te Dordrecht bespeelt. In december 2008 startte Cor Ardesch een groot project waarbij alle werken van Johann Sebastian Bach, gespeeld op het Bach-orgel, op cd werden vastgelegd. De feestelijke afronding van dit project vond plaats op 24 augustus 2016. Buiten Nederland trad hij als concerterend organist op in o.a. België, Oostenrijk, Duitsland, Noorwegen en Rusland. Meer informatie is te vinden op www.corardesch.nl

Tijdens het concert is het niet toegestaan om audio- en/of video-opnamen te maken.

 

Het Kam-orgel

Geerten  van de Wetering

Programma

Minimal Maximal Bach

Annum per Annum (1980) Einleitung – K – G – C – S – A – Coda	Arvo Pärt 1935
Trio d-moll (BWV 583)	Johann Sebastian Bach 1685 – 1750
Psalm 86	Gerrit Wielenga 1926 – 2010
Improvisatie	Geerten van de Wetering 1985
Meine Seele erhebt den Herren (BWV 648) Uit: Sechs Choräle von verschiedener Art	Johann Sebastian Bach
Mad Rush (1979)	Philip Glass 1937
Praeludium & Fuga a-moll (BWV 543)	Johann Sebastian Bach

Toelichting

In het programma Minimal Maximal Bach wordt minimal music in dialoog gebracht met de muziek van Bach. Het programma opent met Annum per Annum van Arvo Pärt, de holy minimalist van deze tijd. Na een grote zoektocht komt Pärt eind jaren ’70 uit bij een componeerstijl die gebruik maakt van minimale middelen en waarin tijd(loosheid) een belangrijke rol speelt. De vijf delen zijn gebaseerd op een melodie die zich ontwikkelt. De delen bouwen op, met een mystiek Agnus Dei als laatste deel. Het coda grijpt terug op de inleiding (in spiegelbeeld).
In de trio’s die Bach schreef voor orgel brengt hij de muziek, als een minimalist, terug tot de essentie. Het zelfstandige trio BWV 583 is er een voorbeeld van: het spaarzame thematische materiaal weet hij ten volle te benutten en uit te werken.
Gerrit Wielenga, leerling van Jan Welmers, schreef vele psalmbewerkingen in minimal-stijl. In Psalm 86 gebruikt hij een herhalend motief, gebaseerd op de eerste melodieregel, waartegen zich geleidelijk een tegenmotief ontvouwt. In het midden verschijnt de psalmmelodie in de bas, waarna het beginmotief de afsluitende sectie inluidt.
Ook Bach maakt gebruik van een herhalend (ostinaat)motief, in de korte koraalbewerking over het Magnificat. Hoewel de ostinaatmelodie alleen aan het begin en einde voorkomt, wekt Bach de indruk van een doorgaande, herhalende beweging door het vele gebruik van motieven uit de ostinaatmelodie. Met weinig middelen weet Bach ook hier een klein kunstwerk te schilderen.
Philip Glass geldt als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de minimal music. Mad Rush is een vroeg orgelwerk van hem, geschreven als prelude voor een bijeenkomst tijdens het eerste bezoek van de Dalai Lama aan New York. Waar Pärt met contemplatieve sferen en vaak langzame bewegingen tijdloosheid creëert, doet Glass dat juist door gebruik te maken van motorische, herhalende bewegingen en minimale ontwikkeling.
Hoezeer de minimalisten in de 20^e eeuw ook braken met de ‘gangbare’ klassieke muziek, ook zij zijn schatplichtig aan en werden geïnspireerd door Bach. Zijn Praeludium en Fuga in a-moll sluit het programma af.

CURRICULUM VITAE Geerten van de Wetering

Geerten van de Wetering is organist van de Kloosterkerk en de Nieuwe Kerk in Den Haag, artistiek leider van Podium21, artistiek adviseur van Stichting Kunstcentrum Kloosterkerk en Stadscoördinator Klassieke Muziek in Zwolle. Met het in 2021 opgerichte Podium21 initieert hij innovatieve programma’s rond het orgel in combinatie met andere kunstdisciplines, zoals met film, video-art, theater of dans, die een breed publiek weten te bereiken.

Improvisatie en hedendaagse muziek vormen een belangrijk onderdeel van zijn spel. In 2018 won hij het Internationaal Improvisatieconcours Haarlem, eerder was hij finalist bij improvisatieconcoursen in Oostenrijk en Duitsland. Geerten verzorgde tientallen premières van nieuwe werken van o.a. componisten Kate Moore, Celia Swart, Guus Janssen, Klaas de Vries en Oene van Geel. Als ensemblespeler is hij verbonden aan de Residentie Bach Ensembles, waarmee hij o.a. de maandelijkse Bachcantatediensten in de Haagse Kloosterkerk uitvoert. Hij concerteert in binnen- en buitenland en werkt geregeld mee aan radio- en CD-opnames. CD’s waarop zijn spel te horen is werden in de pers enthousiast ontvangen. Ook componeert hij, enkele werken van hem zijn uitgegeven bij o.a. Donemus.
Geerten studeerde orgel en improvisatie bij Jos van der Kooy en kerkmuziek en koordirectie aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag. Na het behalen van zijn mastergraad orgel volgde hij een postgraduale aan de Universität der Musik in Wenen bij Roman Summereder (20e eeuwse muziek) en Peter Planyavsky (improvisatie) en verdiepte zich vervolgens verder in het improviseren bij Ansgar Wallenhorst.

Tijdens het concert is het niet toegestaan om audio- en/of video-opnamen te maken.

Het Bach-orgel

Programma 8 juli 2026

Matteo Imbruno

De kracht van herhaling 

Wat de symmetrie is in de architectuur of beeldende kunst, is in de muziek de herhaling. Herhaling ordent, geeft structuur en biedt de luisteraar houvast. Dit programma bevat werken waarin het element herhaling de compositie bepaalt, maar niet steeds even sterk. Bij de variaties op ‘Sei gegrüßet’ herhaalt Bach bijvoorbeeld de koraalmelodie, maar hij varieert, zodat de luisteraar af en toe moeite moet doen om de melodie nog te herkennen. Herhaling kan een symbool zijn voor vertrouwen en zekerheid. Is het daarom dat de aria ‘Schafe können sicher weiden’ zo sterk bepaald wordt door de herhaalde akkoorden in de bas en steeds terugkerende tertsen in de fluiten? De herhalingen in het werk van Pärt zijn het gevolg van de keuze van de componist om te werken met een absoluut minimum aan materiaal: enkele intervallen, enkele korte motieven, een eenvoudige beweging, meer niet. Hiermee roept hij een gevoel van concentratie of zelfs trance op. Ook Welmers’ Litanie rekenen we tot de minimal music, maar anders dan Pärtbereikt hij de extase door de luisteraar onder te dompelen in een bijna eindeloze herhaling van luide, snelle motieven. Onmiskenbaar uit onze tijd, maar ook onmiskenbaar verwant aan de manier waarop Buxtehude zijn Preludium in g bouwt op wervelende herhalingen van ultrakorte motieven.

DIETRICH BUXTEHUDE 1637-1707

Praeludium in g BuxWV 149

ARVO PÄRT 1935

Pari intervallo

JOHANN SEBASTIAN BACH 1685-1750
“Schafe können sicher weiden” BWV 208
“Sei gegrüsset, Jesu gütig” BWV 768

JAN WELMERS 1937-2022

Litanie

Matteo Imbruno (1964) studeerde orgel in Bologna, Rotterdam en Lübeck. Hij is sinds 1997 organist van stichting de Oude Kerk in Amsterdam, dezelfde functie die Jan Pieterszoon Sweelinck in de 17e eeuw bekleedde. Als concertorganist speelde hij op de meest prestigieuze festivals en muziekcentra van Europa, Japan, Zuid-Amerika en de Verenigde Staten. Hij was gastdocent in Buenos Aires, Montevideo, Rio de Janeiro, New York, Tokyo, Madrid, Krakau, etc… en in bijna alle Italiaanse conservatoria.

Matteo Imbruno ontving  in 2022 de Frans Bannick Cocqpenning van de stad Amsterdam uit de handen van wethouder kunst &cultuur Touria Meliani: “ U draagt al 25 jaar de geest van Sweelinck en zijn muziek hier in de Oude Kerk, maar vooral ook ver daarbuiten”; aldus wethouder Meliani:  “hij is als organist van de oude kerk al 25 jaar ambassadeur voor de stad Amsterdam”. 

Tijdens het concert is het niet toegestaan om audio- en/of video-opnamen te maken.

Gerben Budding

Het Kam-orgel

Programma orgelconcert Grote Kerk Dordrecht 22 juli 2026

Gerben Budding, Kam-orgel

Louis Couperin (1626-1621) gedenkjaar, 400 jaar geleden geboren                  

Uit: Grand Livre d’Orgue

Prélude et Fantaisie en ré mineur

 

Ton de Leeuw (1926-1996) gedenkjaar, 100 jaar geleden geboren                      

Introduzione e Passacaglia per organo

ATTACA

Daan Manneke (*1939)                                                                                                            

Tombeau pour Ton de Leeuw (1998, orgelversie uit 2026)

 

Louis Vierne (1870-1937)

Deuxième symphonie pour grand orgue, op. 20 (1902)                                                        

1. Allegro
2. Choral

III. Scherzo

1. Cantabile
2. Final

 

Gerben Budding is kerkmusicus van de Goudse Sint-Janskerk. In Gouda is hij tevens door de gemeente aangesteld als stadsorganist en is hij curator muziek van de Stichting Goudse Sint-Jan.

Als vesperorganist is hij verbonden aan de Utrechtse Domkerk. Hij is cantor van de Theologische Universiteit Apeldoorn (TUA).

Gerben is internationaal actief als concertorganist en werkt daarbij graag samen met vocalisten en instrumentalisten. Zo vormt hij een sopraan-orgel duo met sopraan Nanette Mans.

Zijn brede repertoire omvat alle stijlperioden. Dit resulteert in een doordachte en verrassende programmering tijdens concerten. Gerben is een enthousiaste promotor van Nederlandse orgelmuziek. Niet alleen geeft hij veel aandacht aan moderne Nederlandse orgelmuziek (waaronder de muziek van Daan Manneke), maar ook haalt hij hierbij vergeten Hollands Meesters onder het stof vandaan. In dit kader had hij een wereldprimeur met de eerste integrale cd-opname (9 cd’s) van de orgelwerken van Samuel de Lange jr., een opname die lovend werd ontvangen.

Zijn opleiding ontving hij aan het Utrechtse conservatorium. Daar behaalde hij een Bachelor- en Mastergraad Orgel met als hoofdvak Improvisatie (beide summa cum laude), een eerstegraads bevoegdheid als Kerkmusicus en een Bachelor- en Mastergraad Koordirectie (met onderscheiding).

Hij won de eerste prijs op het Internationale orgelconcours ‘Agati-Tronci’ in Pistoia (Italië), de tweede prijs op het Internationaal Schnitgerconcours in Alkmaar, de Litaize-prijs op het Internationaal César Franck Concours in Haarlem en de publieksprijs op het improvisatieconcours in Dudelange (Luxemburg).

Gerben is dirigent van oude-muziek Ensemble Piacevole, Collegium Sint-Jan (het huisensemble van de Goudse Sint-Jan), een tweetal oratoriumkoren en Symfonieorkest Sjosjanim.

www.gerbenbudding.nl

Tijdens het concert is het niet toegestaan om audio- en/of video-opnamen te maken.

Laurens de Man

Het Kam-orgel

PROGRAMMA

“Legenden – legendarisch”

Henri Wieniawski (1835-1880)

Légende, op. 17

Oorspronkelijk voor viool en orkest, arr. Laurens de Man

Jean Guillou (1930-2019)

Uit: 6 Sagas op. 20

Saga nr. 1: Andante “En rêve”

Johann Sebastian Bach (1685-1750)

Uit: Partita voor viool solo nr. 2 in d, BWV 1004

1. Ciaccona

arr. W.T. Best (1826-1897)

Jean Guillou

Uit: 6 Sagas op. 20

Saga nr. 3: Andante “Promenade”

Gerard Bunk (1888-1958)

Legende in g, op. 29 (1908)

Jean Guillou

Uit: 6 Sagas op. 20

Saga nr. 6: Allegro con fuoco “Icare – Vision cosmique”

 

Franz Liszt (1811-1886)

Zwei Stücke aus der Legende der heiligen Elisabeth, S. 2a (arr. Liszt)

• Orchestereinleitung
• Marsch der Kreuzritter

TOELICHTING

Het woord Legende vindt zijn oorsprong in het Latijnse Legenda, “de dingen die gelezen moeten worden”. Gaandeweg verschoof de betekenis naar “verhaal”, terwijl het bijvoeglijk naamwoord legendarisch een heel positieve betekenis kreeg.

Legende werd ook een geliefde titel voor een “verhalend” muziekstuk. Vaak wordt niet duidelijk welk verhaal er in zo’n stuk precies verklankt wordt, zoals in de Legendes van de Poolse vioolvirtuoos Wieniawski en de Rotterdamse Duitser Gerard Bunk. Ook Jean Guillou specificeert zijn “Sagen” niet, maar in het voorwoord bij deze muziek geeft hij een paar steekwoorden, waaruit de titels “In een droom” en “Promenade” zijn af te leiden. Zijn zesde Saga is gebaseerd op een improvisatie, die hij de titel Icarus meegaf.
Liszt baseerde zijn oratorium Die Legende von der Heiligen Elisabeth op de Middeleeuwse St.-Elisabeth van Hongarije, die, ondanks tegenstand, uitblonk in goede werken; haar man stierf tijdens een kruistocht. De orkestrale inleiding bij dit tweeënhalf uur durende werk is verheven en sereen, terwijl de Marsmuziek uitbundig tekeergaat. Halverwege duikt daarin het koraal Schönster Herr Jesu op.
Bachs legendarische Ciaccona heeft ook veel aanleiding gegeven tot legendevorming. Zo zou hij het stuk gecomponeerd hebben na de dood van zijn eerste vrouw. Niemand minder dan Johannes Brahms schreef over dit stuk:
“De Chaconne is voor mij een van de meest wonderbaarlijke, onbegrijpelijke muziekstukken. Binnen één notenbalk, voor één klein instrument, schrijft de man een hele wereld van de diepste gedachten en de krachtigste gevoelens. Als ik me zou voorstellen dat ik dit stuk had kunnen maken of ontvangen, dan weet ik zeker dat de overweldigende opwinding en ontroering mij krankzinnig zouden hebben gemaakt.
Als men nu geen grote violist in de buurt heeft, dan is het waarschijnlijk het mooiste genot om het eenvoudig in de geest te laten klinken. Maar het stuk daagt me uit om me er op allerlei manieren mee bezig te houden.”
In de geest van die laatste zin klinkt vandaag een orgelversie van de Engelse virtuoos William Thomas Best.

Laurens de Man (1993)
won in 2024 als eerste organist de Nederlandse Muziekprijs. Hij timmert aan de weg als organist, pianist en chambrist, vaak in verrassend repertoire of eigen arrangementen. Hij studeerde piano, orgel en bijvak klavecimbel aan het Conservatorium van Amsterdam bij resp. David Kuyken, Jacques van Oortmerssen en Johan Hofmann. Vervolgens behaalde hij zijn Konzertexamen Orgel aan de Berlijnse Universität der Künste bij Leo van Doeselaar. Hij viel in de prijzen bij o.a. het Prinses Christina Concours in Den Haag, het Internationaler Klavierwettbewerb “J.S. Bach” in Würzburg, de International Martini Organ Competition in Groningen en het Silbermann-Orgelwettbewerb in Freiberg. Sinds 2012 is Laurens hoofdorganist van de Utrechtse Janskerk; ook was hij “Organist in Residentie” van het Contiusorgel te Leuven. Daarnaast is hij pianist van het Chimaera Trio. Bij Globe Records verscheen zijn tweevoudig orgel-cd-debuut: Wagnertranscripties en een portret van het Leuvense Contiusorgel. Aan het Conservatorium van Amsterdam is hij sinds 2025 verbonden als orgeldocent.  www.laurensdeman.com 

Tijdens het concert is het niet toegestaan om audio- en/of video-opnamen te maken.